Meningen

Over de muziek bij 7th Heaven (Frank Borzage, 1927)
‘In een filmwereld doorspekt met onnodige dialogen is 7th Heaven een verademing. Af en toe verschijnt er een korte dialoog in beeld, de overige informatie moet de toeschouwer uit veelzeggende blikken halen. Hierdoor valt op hoe weinig een goede film nodig heeft, naast goede acteurs en de juiste muziek.  Ons inlevingsvermogen doet de rest. Toma’s composities zijn dan ook een echte verrijking van het geheel: door zijn muziek voel je het drama, verwacht je het gevaar en voorspel je het wonder.

’
Lees de complete recensie op www.cultuurbewust.nl

Over de muziek bij Hotel Monterey (Chantal Akerman, 1972)
‘In plaats van te tasten naar voor de hand liggende, gotische stijlfiguren houden ze het bij een celebrale, bijna abstracte muziek. Bovendien slagen ze erin op geen enkel moment voor de film te kruipen, wat absoluut een prestatie is gezien het minimalistische karakter van de exercitie. Eén en ander resulteert in een bijzondere esthetische evaring, maar wel een die bij vlagen de concentratiespanne van de toeschouwer tot het uiterste test.’
Lees de complete recensie op 3voor12.nl

Over de muziek bij The Lodger (Alfred Hitchcock, 1927)
‘Een gewaagde mix van zowel klassieke muziek als strakke beats, wat de bevreemdende sfeer van Hitchcocks film alleen maar versterkt. Beschilderde gezichten, overmatig expressieve mimiek en drama, een akelig strakke soundtrack en dat alles in de mooiste concertzaal van het Gentse Conservatorium, het is een schouwspel dat menig toeschouwer ijskoude rillingen bezorgt. Minutenlang applaus van 504 paar klamme handjes vormt de logische afsluiter van een geslaagd experiment.’ CJP Magazine België

Over de muziek bij Nerven (Robert Reinert, 1919)
‘… een obscure zwijgende film waarin paranoia en waanvoorstellingen hoogtij vieren. Componist Kevin Toma voegde hier een hallucinerende score aan toe, met opzwepende ritmes en dissonante klanken en schurende noten. De bijeenkomst  had wel iets van een séance, waarbij we collectief terug in de tijd gingen, naar een periode vol verwarring en dwalingen.’ Peter Bosma
Lees de complete recensie op peterbosma.info

Over de muziek bij A Page of Madness (Teinosuke Kinugasa, 1926)
‘[Toma’s] staccato pianotonen waren een goede voortstuwende kracht op de beelden. Terwijl de hamers op de snaren botsten, werden de stukjes waanzin ons brein verder binnen getikt. Het voelde als kloppende hamers tegen de binnenkant van de schedel. Maar het meest sprekend waren de echo’s en herhalingen, de reverberations en loops, die benadrukten hoe de gekheid een soort eeuwige loop is waarin de psyche zich bevind. Het heeft iets moois om te weten dat ik het met zekerheid nooit meer in mijn leven zo zal horen.’ De Cinemaki
Lees de complete recensie op de website van de Cinemaki

Over de muziek bij Peter Pan (Herbert Brenon, 1924)
‘De film be­vat verrassend mooie effecten, die door de composities van Toma worden versterkt. Zo krijgt de in­tocht van Kapitein Haak met zijn piraten een extra robuuste sfeer dankzij rollende orgelklanken. Een beeld dat ook op het netvlies blijft kleven, bieden de zwoele zeemeer­minnen op een klif. Ook zij krij­gen een passende sound.’ Ali Pankow in de PZC
Lees de complete recensie op zeeland.nl

Over de muziek bij Sunrise (F.W. Murnau, 1927)
‘Toma, filmjournalist, dj, muzikant en componist, maakte in opdracht van diverse Brabantse theaters een prachtige, tweekoppige compositie: live gespeelde piano en uit samples opgebouwde elektronica. De afwisselend intieme, opwindende en schurende muziek paste wonderlijk mooi bij het hemelbestormende liefdesverhaal.’ Rik Herder in De Filmkrant
Lees de complete (mini)recensie op filmkrant.nl

Over de muziek bij Der heilige Berg (Arnold Fanck, 1926)
‘Sfeervolle, spannende soundscapes en ambient-klanken met voorzichtige beats, mysterieuze samples en een vleugje jazz. De toch al overdonderende beelden van weleer winnen beduidend aan kracht met een een bijzonder intens en ontroerend kijk- en luisterspel als resultaat. De emoties van de hoofdpersonen worden verwoord in de beelden van de natuur en krachtige klanken. De nietigheid van de mens staat centraal. Eén nadeel: Na het zien van Toma’s ‘Heilige Berg’ zal het origineel enkel nog tegenvallen en de kans deze uitvoering nog eens te ervaren is klein.’ Marco Smeets in cultuurblog De Afgrond
Lees het complete artikel op afgrond.org

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>